اذان واقامه
رسول خدا صلى الله عليه و آله:موذن بين اذان و اقامه پاداش در خون خود غلتيده در راه خدا را خواهد داشت . مى گويد: گفتم اى رسول خدا! در اين صورت هر كسى مى خواهد اذان و اقامه بگويد. فرمودند: هرگز زمانى خواهد آمد كه اذان و اقامه را به ضعيفان خود و اگذار مى كنند. و در اين صورت اين گوشت ضعيفان است كه خداوند آن را بر آتش حرام كرده است . امام رضا عليه السلام فرمودند: كسى كه هنگام شنيدن اذان صبح و اذان مغرب بگويد اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ بِاِقْبالِ نَهارِكَ وَاِدْبارِ لَيْلِكَ وَحُضُورِ صَلَواتِكَ وَاَصْواتِ دُعآئِكَخدايا براستى از تو خواهم به آمدن روزت و رفتن شبت و رسيدن نمازهايت و صداهاى دعايتوَتسْبيحِ مَلاَّئِكَتِكَ اَنْ تُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَاَنْ تَتُوبَ عَلَىَّ اِنَّكَو تسبيح فرشتگانت كه درود فرستى بر محمد و خاندانش و توبه ام بپذيرى كهاَنْتَ التَّوّابُ الرَّحيمُتو براستى توبه پذير مهربانى (مفاتیح/وقت ندای اذان)و در آن روز يا آن شب بميرد، توبه كننده از دنيا رفته است .
سند : کتاب ثواب الاعمال و عقاب الاعمال شیخ صدوق رحمه الله علیه